عددی نیستیم

ما در دنیای بنگاه های بزرگ سرمایه داری زندگی می کنیم. همه مان برای دسترسی به محل کارمان از کارت های مغناطیسی استفاده می کنیم. بعضی ها کارتشان را با گیره ای به کمربندشان وصل می کنند، بعضی ها دور مچشان، بعضی ها هم به بند شلوار یا دامنشان. امروز زنی را دیدم که کارتش را با گیره ای به لبه ی چکمه بلندش وصل کرده بود. آن صحنه مرا به فکر فرو برد. اینکه ما بردگان این بنگاه های پول سازی مثل حیوانات اهلی با این شناسنامه های مغناطیسی که به قلاده مان وصل می کنند قابل شناسایی هستیم. ما عمله های قالب 5-9 نه آن یک درصدیم که صاحب این بنگاه ها هستند نه آن نود و نه درصدی که در این چند هفته گذشته وال استریت را اشغال کرده اند، نه عضو این گروه ایم نه عضو آن یکی گروه. یعنی اصلن عددی نیستیم. بعلاوه خیلی در بین این قشر نه تا پنج می شنوی که می گویند "این اشغالگرها یک مشت آدم تنبل و بی استعداد و کم هوش هستند که بدلیل شکست اجتماعی می خواهند از هر راهی که شده خودشان را نشان بدهند..."

 

امروز روز قبل عید شکرگذاری مسیحیان آمریکا بود. روی استتوس صفحه فیس بوک جنبش اشغال وال استریت نوشته بودند: عید شکرگذاری مبارک! چه چیزی را شکرگذارید؟

/ 0 نظر / 17 بازدید